Μια διαφορετική θεατρική εμπειρία ετοιμάζεται να παρουσιαστεί την Κυριακή 3 Μαΐου στο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» στην Ιεράπετρα, μέσα από τη δουλειά του θεατρικού εργαστηρίου ενηλίκων του Συλλόγου Φίλων Θεάτρου Ιεράπετρας.
Η παράσταση με τίτλο «7» δεν ακολουθεί τη λογική μιας ενιαίας ιστορίας, αλλά συνθέτει έξι θεατρικά αποσπάσματα από το παγκόσμιο και ελληνικό ρεπερτόριο, αφήνοντας χώρο για μια «έβδομη» ιστορία, αυτή που θα δημιουργήσει ο ίδιος ο θεατής.
Με αφορμή την επικείμενη πρεμιέρα, ο σκηνοθέτης και δάσκαλος θεάτρου Φίλιππος Ζαρφειάδης, μαζί με μέλη της ομάδας, μίλησαν στην εκπομπή «Κουβέντα να γίνεται» με τη Μαρία Τροχοπούλου και τη Δήμητρα Πανάγου, για τη διαδρομή της δημιουργίας, τη σημασία της έκθεσης στη σκηνή και τη βαθύτερη ουσία της θεατρικής πράξης.
Το θεατρικό εργαστήριο λειτούργησε ως ένας ζωντανός οργανισμός μάθησης και αναζήτησης. Μέσα από θεατρικά παιχνίδια, αυτοσχεδιασμούς αλλά και επεξεργασία κειμένων, οι συμμετέχοντες οδηγήθηκαν σταδιακά στη σκηνική πράξη.
Όπως εξηγεί ο Φίλιππος Ζαρφειάδης, η διαδικασία δεν ήταν γραμμική: «Δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στο παιχνίδι, τον αυτοσχεδιασμό και την παράσταση. Όλα συνδέονται. Από ένα απλό παιχνίδι μπορείς να φτάσεις σε μια βαθιά σκηνική στιγμή».
Η προσέγγισή του δεν εστιάζει στην αναπαράσταση, αλλά στη «ρωγμή», στη δυνατότητα δηλαδή της τέχνης να μετατοπίζει τον θεατή από τις βεβαιότητές του και να τον οδηγεί σε νέα ερωτήματα.
Θέμα της συζήτησης αποτέλεσε και η έννοια της έκθεσης, ένα από τα πιο δύσκολα αλλά και αναγκαία στοιχεία του θεάτρου. «Δεν μπορείς να κάνεις θέατρο αν δεν εκτεθείς», τονίζει ο σκηνοθέτης, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η έκθεση δεν είναι ίδια για όλους.
Μέσα από τη δουλειά της ομάδας, έγινε φανερό πως η σκηνή λειτουργεί τόσο ως καλλιτεχνικός όσο και ως προσωπικός χώρος υπέρβασης. Για κάποιους συμμετέχοντες ήταν η πρώτη τους επαφή με το θέατρο, για άλλους μια νέα πρόκληση.
Η Μαριάννα Μελετάκη, που ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή, περιγράφει την εμπειρία ως μια «συνάντηση ψυχών», ενώ η Φαίη Γιαννικάκη μιλά για μια διαδικασία αναζήτησης που συνεχίζεται ακόμη και εκτός πρόβας. Από την πλευρά της, η Μαρία Νάσταρη αναδεικνύει τη «μαγεία» του να ζεις διαφορετικές ζωές μέσα από έναν ρόλο.
Η παράσταση «7» βασίζεται σε αποσπάσματα έργων σημαντικών συγγραφέων όπως οι Λίλιαν Χέλμαν, Άρθουρ Μίλλερ και Ζαν Ζενέ, τα οποία, αν και διαφορετικά μεταξύ τους, συνδέονται μέσα από κοινά ανθρώπινα θέματα: μνήμη, επιθυμία, μοναξιά, μητρότητα, εξουσία, ματαίωση.
Ωστόσο, η ουσία της παράστασης βρίσκεται στην «έβδομη ιστορία», αυτή που δεν παρουσιάζεται επί σκηνής, αλλά γεννιέται μέσα στον θεατή. «Ο θεατής ακολουθεί την αντίστροφη πορεία από εμάς», σημειώνει ο σκηνοθέτης. «Εμείς συνθέτουμε και εκείνος, φεύγοντας, αποσυνθέτει και ξαναχτίζει τη δική του αφήγηση».
Ιδιαίτερη στιγμή της φετινής πορείας αποτέλεσε και η «κρυφή» παράσταση που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, στο Στέκι Νεολαίας.
Η δράση αυτή ανέδειξε τη δυναμική του θεάτρου έξω από τα συμβατικά πλαίσια, φέρνοντάς το πιο κοντά στην καθημερινότητα των πολιτών.
Παράλληλα, ξεχωριστή είναι και η συμμετοχή του Αλί Ιρφάν, μέλους της ομάδας με μεταναστευτική καταγωγή, ο οποίος κατάφερε να ανταποκριθεί σε έναν απαιτητικό ρόλο, επιβεβαιώνοντας ότι το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος ένταξης, έκφρασης και ισότιμης συμμετοχής.
Η παράσταση «7» ανεβαίνει την Κυριακή 3 Μαΐου στις 21:00 στο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη». Οι συντελεστές καλούν το κοινό να την προσεγγίσει χωρίς προκαταλήψεις και προσδοκίες, ως μια εμπειρία ανοιχτή σε ερμηνείες.
Γιατί, όπως τονίζουν οι ίδιοι, αυτό που θα συμβεί επί σκηνής είναι μόνο η αρχή. Η πραγματική παράσταση θα συνεχιστεί, σιωπηλά, μέσα στον κάθε θεατή.
Μνήμη
1. «Παιχνίδια στη Σοφίτα» της Λ. Χέλμαν
Λίλυ (Φαίη Γιαννικάκη), Μις Κάρυ (Κατερίνα Κονταξάκη)
“Η ζωή ορισμένων ανθρώπων πρέπει να είναι γερά ασφαλισμένη και έτσι πρέπει να μείνει, ακούς;”
Δύο γυναίκες σε έναν χώρο γεμάτο παρελθόν. Ό,τι ξεχάστηκε, επιστρέφει. Ό,τι κρύφτηκε, αποκαλύπτεται…
Επιθυμία
2. «Αρρώστια της νιότης» του Φ. Μπρούκνερ
Σόνια (Βάσω Κατσαβριά), Πέτρος (Γιώργος Χριστάκης)
“Χτύπα με, αν με αγαπάς χτύπα με”
Η χαμένη γενιά του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αναζητά τον έρωτα μέσα στην παρακμή. Η επιθυμία γίνεται κραυγή λίγο πριν την οριστική πτώση.
Μοναξιά
3. «Το παιχνίδι της μοναξιάς» του Γ. Γκίμπσον
Τζέρυ (Ανδρέας Γιαννακουδάκης), Γκίτλ (Μαρία Νάσταρη)
“Θέλω να φύγω και να ανασάνω, να ανασάνω”
Μια συνάντηση που υπόσχεται πολλά.
Και τελικά αφήνει τους δύο ακόμη πιο μόνους.
Μητρότητα
4. «Η μάνα αυτουνού» της Ε. Ζάχου -Ταχτσή
Μάνα (Μαριάννα Μελετάκη και Νατάσα Χατζηγεωργίου)
“Μονάχα η αγάπη ημερεύει τον άνθρωπο, Κώστα, και εμείς τη στερηθήκαμε”
Η ζωή του Κώστα Ταχτσή μέσα από την αφήγηση της ίδιας της μητέρας του…
Ματαίωση
5. «Ο Θάνατος του εμποράκου» του Α. Μίλλερ
Μπιφ (Αλί Ιρφάν), Γουίλι (Κώστας Βασαρμίδης), Λίντα (Μαρία Γιαλούση)
“Ένα δολάριο την ώρα με πληρώνουν, Γουίλι. Τόσο αξίζω”
Όνειρα, προσδοκίες και το Αμερικάνικο όνειρο που καταρρέει…
Εξουσία
6. «Οι Δούλες» του Ζ. Ζενέ
Κλαίρη (Δήμητρα Πανάγου), Σολάνζ (Μαρία Τροχοπούλου)
“Χωρίς την κυρία, δούλα δεν υπάρχει”
Ποιος είναι ποιος; Ένα παιχνίδι εξουσίας όπου όλα αλλάζουν.
7. Εσύ…
Please browse to the page to see this content.
The post «7»: Θεατρικά αποσπάσματα μέσα από τις ανθρώπινες ρωγμές της ψυχής, παρουσιάζονται από το θεατρικό εργαστήρι του ΣΦΘΙ appeared first on Radiolasithi.gr.