Μια άτυπη «τελετή παράδοσης – παραλαβής» έλαβε χώρα σήμερα στον «αέρα» του Ράδιο Λασίθι, καθώς τα μικρόφωνα άνοιξαν για να υποδεχθούν τους πρωταγωνιστές του φετινού 37ου Κυνηγιού Κρυμμένου Θησαυρού Ιεράπετρας. Από τη μία, η απερχόμενη διοργανώτρια ομάδα «Κατσίκια» δια του εκπροσώπου της Γιάννη Μαστοράκη, και από την άλλη οι θριαμβευτές της χρονιάς, τα «Ραμολιμέντα», εκπροσωπούμενα από τους Δέσποινα Δρανδάκη, Μάνο Κασσωτάκη και Μάνο Καροφυλλάκη, προχώρησαν σε έναν απολογισμό που είχε τα πάντα: αδρεναλίνη, παρασκήνιο και το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη μέρα.
Η «Θεϊκή» Παρέμβαση και το Τραπέζι του Ντα Βίντσι
Για τα «Κατσίκια», μια ομάδα με ιστορικό ρεκόρ οκτώ νικών και εννέα διοργανώσεων, η φετινή χρονιά ήταν ένα στοίχημα που κερδήθηκε όχι μόνο οργανωτικά αλλά και… μετεωρολογικά. Ο Γιάννης Μαστοράκης σχολίασε με χιούμορ πως «φέτος είχαμε και τον Χριστό μαζί μας», αναφερόμενος στον καλό καιρό που ευνόησε το παιχνίδι, αλλά και σε έναν από τους πιο ευρηματικούς γρίφους της διοργάνωσης: την αναπαράσταση του Μυστικού Δείπνου στο μεγαλύτερο τραπέζι της πόλης, στη σκακιέρα. Οι ομάδες κλήθηκαν να φωτογραφηθούν ως μαθητές δίπλα σε έναν «Ιησού», σε ένα σκηνικό που, όπως αποδείχθηκε, χάρισε στιγμές γέλιου και χαλάρωσης μέσα στην ένταση του αγώνα.
Ο ίδιος ο θησαυρός, ένα περίτεχνο λουκέτο, αποτέλεσε τον επίλογο μιας διοργάνωσης που κινήθηκε στα όρια της εξάντλησης για τους διοργανωτές, αλλά και της απόλυτης ικανοποίησης.
Το «Κλακ» της Νίκης
Για τα «Ραμολιμέντα», η νίκη ήρθε ως λύτρωση μετά από χρόνια προσπαθειών που ξεκίνησαν το 2018 (και ατομικά πολύ νωρίτερα, από τα μαθητικά τους χρόνια). Η ομάδα πέτυχε το απόλυτο «Double», κερδίζοντας τόσο το βραβείο του πάρτι όσο και τον ίδιο τον θησαυρό.
Η περιγραφή της Δέσποινας Δρανδάκη για τη στιγμή της εύρεσης του θησαυρού ήταν αποκαλυπτική της ψυχολογίας του παιχνιδιού: «Επικρατούσε απόλυτη σιωπή, κρατούσαμε όλοι την ανάσα μας… Και όταν ακούσαμε το κλακ, ήταν κάτι ανάμεσα σε απίστευτη χαρά και σοκ». Αυτή η μετάβαση από την απόλυτη ησυχία στην έκρηξη πανηγυρισμών είναι, τελικά, η πεμπτουσία του θεσμού. Μάλιστα, όπως αποκάλυψαν χαριτολογώντας, ήταν η μόνη ομάδα που ξεκίνησε με 15 λεπτά καθυστέρηση το πρωί της Κυριακής, αποδεικνύοντας πως στο κυνήγι η ψυχραιμία (ή ο ύπνος) μερικές φορές μετράει περισσότερο από την βιασύνη.
Η Παραφιλολογία και η Ακεραιότητα του Παιχνιδιού
Η συζήτηση δεν απέφυγε και τα πιο «ακανθώδη» ζητήματα που συχνά συνοδεύουν τέτοιες διοργανώσεις στις κλειστές κοινωνίες. Στο τραπέζι έπεσε το ερώτημα για τη «μεταγραφή» μέλους από τα «Κατσίκια» στα «Ραμολιμέντα» και τις φήμες περί διαρροής πληροφοριών. Η απάντηση και από τις δύο πλευρές ήταν αφοπλιστική και απόλυτη.
Ο Γιάννης Μαστοράκης υπερασπίστηκε το κύρος της ομάδας του και του θεσμού, τονίζοντας πως κανείς δεν θυσιάζει τον κόπο ενός ολόκληρου χρόνου και την αξιοπιστία του για μια φιλική εξυπηρέτηση. «Δεν στήνεις ένα χωριό για να το δώσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας πως οι οικογενειακοί και φιλικοί δεσμοί μεταξύ των ομάδων είναι δεδομένοι και αναπόφευκτοι στην Ιεράπετρα, αλλά το παιχνίδι παραμένει ιερό. Από την πλευρά τους, τα «Ραμολιμέντα» ξεκαθάρισαν πως καμία ομάδα που σέβεται τον εαυτό της δεν θα δεχόταν «σκονάκια», καθώς αυτό θα ακύρωνε την ίδια την ουσία της εμπειρίας.
Το Μέλλον και η Συμβουλή
Καθώς η συζήτηση στράφηκε στο μέλλον, αναδείχθηκε ένα κοινωνικό ζήτημα που αφορά τη νεολαία της πόλης: το «κενό» συμμετοχής στις ηλικίες 12-18 ετών. Όπως επισημάνθηκε, η εφηβεία αποτελεί μια δύσκολη πίστα για το Κυνήγι, καθώς τα παιδιά είναι μεγάλα για το παιδικό αλλά ανήλικα για να κινηθούν αυτόνομα στο μεγάλο παιχνίδι, δημιουργώντας έναν γρίφο που οι διοργανωτές καλούνται να λύσουν τα επόμενα χρόνια.
Όσο για την επόμενη μέρα; Τα «Ραμολιμέντα» δηλώνουν έτοιμα να σηκώσουν το βάρος, βρισκόμενα σε μια φάση δημιουργικής «υποπίεσης» και ενθουσιασμού. Η συμβουλή του βετεράνου Γιάννη Μαστοράκη προς τους νέους διοργανωτές ήταν σαφής και προτρεπτική: «Τολμήστε. Κάντε το διαφορετικό. Μην φοβηθείτε το λάθος».
Το ραντεβού ανανεώθηκε για τις 7 Μαρτίου της επόμενης χρονιάς, με την πόλη να αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως το Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που ενώνει, διχάζει δημιουργικά και τελικά εξελίσσει την τοπική κοινωνία.
Please browse to the page to see this content.
The post Απ’ τα Κατσίκια στα Ραμολιμέντα, το παιχνίδι του Κρυμμένου Θησαυρού συνεχίζει να γράφει τη δική του ιστορία στην Ιεράπετρα! appeared first on Radiolasithi.gr.