Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, οι μαθητές του γλωσσικού ομίλου του 3ου Πειραματικού Γυμνασίου Ιεράπετρας, υπό την καθοδήγηση της φιλόλογου Κατερίνας Χαλέπη, ολοκλήρωσαν το εβδομαδιαίο ραντεβού τους με τους ακροατές του Ράδιο Λασίθι μέσα από την εκπομπή του Δημήτρη Τουρλούκη. Κάθε Τετάρτη, λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι, τα παιδιά μετέτρεπαν τις λέξεις, τις εκφράσεις και τα έθιμα σε ζωντανές αφηγήσεις, δίνοντας στους ακροατές μια ολιγόλεπτη εκπομπή γλωσσικού ενδιαφέροντος που έγινε σταθερή συνήθεια.
Ο φετινός επίλογος δεν θα μπορούσε παρά να είναι μουσικός: πέντε τραγούδια που σημάδεψαν τον ελληνικό 20ό αιώνα, παρουσιασμένα όχι ως μελωδίες, αλλά ως αφηγήσεις που ξεδιπλώνουν τον κόσμο μέσα από τον οποίο γεννήθηκαν. Στα μικρόφωνα κάθισαν για τελευταία φορά αυτή τη σχολική χρονιά η Σοφία Μαργετάκη, ο Μάνος Μπόνιας και η Άννα Στεφανάκη, μαθητές της Α΄ και Β΄ Γυμνασίου, που σε λίγες μέρες αφήνουν τα μικρόφωνα για τα βιβλία των εξετάσεων.
Πέντε τραγούδια, πέντε αφηγήσεις
Η κ. Χαλέπη εξήγησε τη λογική της τελευταίας εκπομπής: όπως κάθε λέξη και φράση κουβαλάει μια δική της ιστορία, έτσι και τα τραγούδια κρύβουν πίσω τους μια μοναδική αφήγηση. Γι’ αυτό ο γλωσσικός όμιλος επέλεξε πέντε έργα μεγάλων Ελλήνων δημιουργών, από τη δεκαετία του 1940 ώς τα 2000, που εξέφρασαν τον ιστορικοκοινωνικό περίγυρο της εποχής τους.
Η εκπομπή ξεκίνησε με τη Συννεφιασμένη Κυριακή του Βασίλη Τσιτσάνη. Οι μαθητές αφηγήθηκαν πώς ο σημαντικότερος δημιουργός του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού εμπνεύστηκε τους στίχους μια βραδιά Χριστουγέννων του 1943, όταν βγαίνοντας από ένα κουτούκι όπου οι Γερμανοί τον είχαν αναγκάσει να παίζει ασταμάτητα μέχρι το πρωί, αντίκρισε πάνω στο χιονισμένο δρόμο πηχτό κόκκινο αίμα και ένα νεαρό παλικάρι νεκρό έξω από το σπίτι του. Η Συννεφιασμένη Κυριακή, όπως εξήγησαν, δεν αποτυπώνει μόνο ένα τραγικό περιστατικό, αλλά ολόκληρη τη μαυρίλα της κατοχής (ο αρχικός τίτλος ήταν «Ματωμένη Κυριακή»).
Ακολούθησε η Δραπετσώνα του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη. Εδώ η ιστορία ξεκινά από τις μπουλντόζες που ερχόντουσαν να γκρεμίσουν τα σπίτια των κατοίκων της Δραπετσώνας το 1961 για να χτιστούν πολυκατοικίες, και τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν σχηματίζοντας ανθρώπινο τείχος. Ο αδελφός του Μίκη, Γιάννης Θεοδωράκης, κάλυπτε τα γεγονότα ως ρεπόρτερ εφημερίδας και πρότεινε στον συνθέτη να γράψει ένα τραγούδι. Η μελωδία ήρθε ενώ ο Θεοδωράκης οδηγούσε στην οδό Πατησίων, τον ανάγκασε σε απότομο φρενάρισμα (προκαλώντας μάλιστα σύγκρουση με πίσω αυτοκίνητο) και καταγράφηκε βιαστικά σε ένα πακέτο τσιγάρων.
Η δικτατορία, η Ευδοκία και μια Πριγκιπέσσα
Η τρίτη αφήγηση ήταν αφιερωμένη στο τραγούδι «Από το αεροπλάνο» (γνωστό και ως «Όταν κοιτάς από ψηλά»), σε μουσική Κώστα Χατζή και στίχους Σώτιας Τσώτου. Οι μαθητές ξεδίπλωσαν την ιστορία μιας νεαρής δημοσιογράφου που τη μέρα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967, φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού για να ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη, συνελήφθη, ανακρίθηκε για ώρες και έχασε το αεροπλάνο της. Όταν τελικά απογειώθηκε, κοίταξε από ψηλά και σκέφτηκε ότι οι στρατιωτικοί μοιάζουν μυρμήγκια.
Τη σκυτάλη πήρε ο Μάνος Μπόνιας, που παρουσίασε το Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας του Μάνου Λοΐζου. Ο μαθητής αφηγήθηκε πώς ο Λευτέρης Παπαδόπουλος αρνήθηκε να γράψει στίχους, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι τα λόγια θα χαλούσαν αυτή την υπέροχη μελωδία, και πώς το τραγούδι έφτασε τελικά στο κοινό μόνο ως οργανικό κομμάτι. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του στη φύση του ίδιου του ζεϊμπέκικου χορού: χορός σεμνός και μοναχικός, σωματική έκφραση ήττας και ανεκπλήρωτου ονείρου, χωρίς ίχνος κούφιας επίδειξης.
Η εκπομπή ολοκληρώθηκε με την Πριγκιπέσα του Σωκράτη Μάλαμα, ίσως τη θερμότερη αφήγηση της ημέρας. Ο καλλιτέχνης, χωρίς να έχει χρήματα για δώρο γενεθλίων στη σύντροφό του, έγραψε το τραγούδι σε λίγα λεπτά ενώ εκείνη του μαγείρευε φακές (ό,τι είχε απομείνει στο σπίτι στην πραγματικότητα), το έπαιξε αμέσως και «λύθηκε στα γέλια» όπως έχει αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξή του, χωρίς να καταλάβει τι ακριβώς είχε δημιουργήσει. Η γυναίκα από την οποία εμπνεύστηκε το τραγούδι και βρισκόταν δίπλα του, το βρήκε υπέροχο. Αυτή ήταν τελικά και η γυναίκα που τον παντρεύτηκε…
Ο αποχαιρετισμός
Η κ. Χαλέπη ευχαρίστησε τους μαθητές για τη συνεργασία σε μια χρονιά που δεν ήταν εύκολη για εκείνους, με φροντιστήρια, συμμετοχή και σε άλλους ομίλους του σχολείου, ασθένειες και πολλαπλές υποχρεώσεις. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους συναδέλφους της που επέτρεπαν στα παιδιά να φεύγουν νωρίτερα για πρόβες ή εκπομπές. Ο Δημήτρης Τουρλούκης, από την πλευρά του, σημείωσε με θέρμη ότι αυτά τα παιδιά αποδεικνύουν κάθε φορά «ακριβώς το αντίθετο από αυτά που θέλει η κοινωνία» για τους νέους, θυμίζοντας πως μαθητές έφευγαν κατευθείαν από τα μικρόφωνα για το φροντιστήριο, αφιερώνοντας πολύτιμο ελεύθερο χρόνο στην εκπομπή.
Ο γλωσσικός όμιλος του 3ου Πειραματικού Γυμνασίου Ιεράπετρας σε δύο χρόνια κατάφερε να γίνει μια από τις πιο αγαπημένες ενότητες του σταθμού. Τα μικρόφωνα περιμένουν τα παιδιά ξανά τον Σεπτέμβρη, και εμείς από την πλευρά μας ως Ράδιο Λασίθι -πέρα από το δικό μας ευχαριστώ- περμένουμε με ανυπομονησία!
Please browse to the page to see this content.
The post Από τη Συννεφιασμένη Κυριακή στην Πριγκιπέσα: Ο γλωσσικός όμιλος του 3ου Πειραματικού Γυμνασίου κλείνει, μουσικά, τη χρονιά στο Ράδιο Λασίθι appeared first on Radiolasithi.gr.