Η Ιεράπετρα, η νοτιότερη πόλη της Κρήτης και ολόκληρης της Ελλάδας, κρύβει μέσα της έναν πλούτο ιστορίας, πολιτισμού και φυσικών θησαυρών. Σε αυτό το ημερολόγιο–αφήγημα, ο Κώστας Τσελάς, συνταξιούχος γιατρός του Νοσοκομείου Ιεράπετρας, συνεχίζοντας τη σειρά άρθρων του στο radiolasithi.gr μας προσκαλεί να ταξιδέψουμε μαζί με μια ομάδα φανταστικών ταξιδιωτών, ίσως μια παρέα δημοσιογράφων, που περιδιαβαίνουν τα σοκάκια, τις πλατείες και τους αρχαιολογικούς χώρους μιας πόλης γεμάτης φως, δημιουργικότητα και φιλοξενία. Μέσα από τα λόγια του, συναντούμε μια Ιεράπετρα οικεία και ταυτόχρονα αινιγματική: πραγματικά στοιχεία και μυθοπλασία δένονται σε ένα σύνολο ικανό να τροφοδοτήσει την έμπνευση των κατοίκων, αλλά και τη φαντασία όλων όσοι αναζητούν νέους τρόπους να αναδείξουν τον τόπο τους.

Η παρούσα αφήγηση δεν αποτελεί απλώς ένα ευχάριστο ανάγνωσμα· λειτουργεί ως κάλεσμα και αφύπνιση. Η αγροτική παραγωγή, ο τουρισμός, η πολιτιστική κληρονομιά και η σύγχρονη ζωή της Ιεράπετρας καλούν τον κάθε ένα και την κάθε μία από εμάς όχι μόνο να «δούμε» αλλά και να ονειρευτούμε πώς θα μπορούσαν η δημοτική αρχή, οι φορείς και οι κάτοικοι να συνεργαστούν ακόμη πιο αποτελεσματικά, επενδύοντας σε βιώσιμες υποδομές και δράσεις που προβάλλουν τα μοναδικά χαρακτηριστικά του τόπου.

Με συντροφιά την ιστορία, τη φύση και τον αυθεντικό κρητικό τρόπο ζωής, αυτές οι υποθετικές περιηγήσεις ανοίγουν ένα παράθυρο προς ένα πιθανό μέλλον, όπου η κληρονομιά της Κρήτης συναντά τις προκλήσεις αλλά και τις ευκαιρίες του σήμερα.  Ταξιδεύοντας μέσα από τις λέξεις αυτού του αφηγήματος, ας εμπνευστούμε από τους «ήρωές» του και ας κρατήσουμε ζωντανό το όραμα για μια Ιεράπετρα που αξιοποιεί τον πλούτο της με σεβασμό και όραμα για τις επόμενες γενιές.

Ένα ταξίδι στην καινούργια πόλη

Η Κρήτη αποτελεί έναν αγαπημένο τόπο προορισμού, γιά έλληνες και ξένους. Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα ημερολόγιο, από τις σημειώσεις που κρατούσαμε κατά την τριήμερη  επίσκεψη μας, στη νοτιότερη πόλη της Κρήτης, την Ιεράπετρα.

Το ταξίδι

Το πλοίο αναχώρησε από τον Πειραιά στις 9 το βράδυ και το πρωί, στις 6.30, έμπαινε στο λιμάνι του Ηρακλείου. Κατεβαίνουμε στο γκαράζ του πλοίου και περιμένουμε στο αυτοκίνητό μας, να ανοίξει η μπουκαπόρτα. Πολλοί οδηγοί έχουν μπει στα αυτοκίνητά τους και έχουν βάλει μπρος τις μηχανές, ενώ το πλοίο ακόμα δεν έχει δέσει. Τα καυσαέρια από τα αυτοκίνητα των ανυπόμονων οδηγών, πλημμυρίζουν τον αέρα του γκαράζ αλλά εμείς έχουμε μία πολύ θετική διάθεση, που τα καυσαέρια μας φαίνονται ανοιξιάτικες μυρωδιές. Καταπακτές ανοίγουν και ελευθερώνουν ένα-ένα τα γκαράζ  σε κάθε επίπεδο, ενώ σειρήνες σφυρίζουν για ασφάλεια. Οι άνθρωποι του πληρώματος καθοδηγούν τους οδηγούς για να βγουν από το γκαράζ: “Πάρτο όλο αριστερά, έλα έλα, όχι έτσι, αλλιώς”. Το αυτοκίνητό μας κυλάει στο μεταλλικό δάπεδο και βγαίνουμε από το γκαράζ μέσα στη πρωινή δροσιά του Ηρακλείου. Ακολουθούμε την πομπή των αυτοκινήτων που βγαίνουν από το λιμάνι. Παίρνουμε την νέα Εθνική οδό και απολαμβάνουμε τις εναλλαγές των χρωμάτων στον ουρανό, που γίνονται όλο και πιο φωτεινά καθώς ξημερώνει. Μετά από μία ώρα μπαίνουμε στην Ιεράπετρα.

Στην είσοδο της πόλης, μας υποδέχεται το επιβλητικό άγαλμα της “Αγρότισσας”, του γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου που έχει μεταφερθεί εδώ, από την προηγούμενη θέση του, στη μικρή πλατεία Πλαστήρα. Γυναίκα – σύμβολο, στον τόπο με την πρωτοπόρα αγροτική παραγωγή.

Η Ιεράπετρα

Όλα τα βιβλία και οι τουριστικοί οδηγοί που είχαμε προμηθευτεί, έγραφαν για μία πόλη που έχει αλλάξει όψη τα τελευταία χρόνια και πάνω της πλανιέται ένα πνεύμα δημιουργίας και πολιτισμού. Η Ιεράπετρα βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή της Κρήτης και είναι η νοτιότερη πόλη της Ελλάδας. Εδώ υπάρχουν μερικές από τις ομορφότερες και πιο καθαρές παραλίες στην Κρήτη, φιλόξενοι άνθρωποι και γευστικοί μεζέδες στις ταβέρνες. Η οικονομία της Ιεράπετρας στηρίζεται κυρίως στην παραγωγή πρώιμων κηπευτικών στα θερμοκήπια (αγγούρι, ντομάτα, μελιτζάνα, πιπεριά) και στον τουρισμό. Ένα εργαστήριο που λειτουργεί με σύγχρονα μηχανήματα, επεξεργάζεται μέρος από την παραγόμενη ντομάτα και παρασκευάζονται μία σειρά από προϊόντα όπως φυσικό χυμό ντομάτας, συμπυκνωμένο χυμό, τοματοπολτό, ντομάτες κονσερβοποιημένες κλπ. Παρασκευάζονται ακόμα πιπεριά σε άλμη, παστεριωμένη πιπεριά με γέμιση (συνήθως τυριού)  κ.ά. Όλα προωθούνται στην εγχώρια αγορά και στην Ευρώπη.

Οι κάτοικοι ασχολούνται επίσης, με το εμπόριο, την καλλιέργεια της ελιάς, τα αμπέλια και την αλιεία.

Η Ιεράπετρα βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα και αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο της αγροτικής παραγωγής των θερμοκηπίων της Κρήτης. Υπήρξε σημαντική πόλη για τους κατακτητές Δωριείς και οι Ρωμαίοι την έκαναν ένα σημαντικό λιμάνι. Οι επόμενοι κατακτητές Βενετοί, έχτισαν το φρούριο στο δυτικό άκρο του λιμανιού.

Ημέρα πρώτη

Με το αυτοκίνητο καλύπτουμε τις μεγάλες αποστάσεις και το εγκαταλείπουμε όταν μπορούμε να περπατήσουμε. Περιδιαβαίνουμε πρώτα, τα σοκάκια της “Κάτω Μεράς”, απομεινάρι μιας τουρκικής συνοικίας με χαμηλές μονοκατοικίες.

Κατά μήκος της προκυμαίας, υπάρχουν ταβέρνες, εστιατόρια και καφέ και μία σειρά από αρμυρίκια, που φυτρώνουν πάνω στην άμμο. Επισκεφτήκαμε  το Ενετικό φρούριο και μετά περπατήσαμε όλο το διάδρομο που περιβάλλει το λιμάνι μέχρι το φάρο. Ξύλινα ψαροκάικα, μικρά και μεγάλα, παραδοσιακά σκαριά, λικνίζονται στο ελαφρύ κύμα. Ψαράδες, δίχτυα, τελάρα, σκοινιά, ποικιλία από χρώματα και σχήματα. Κάθε καΐκι με τη δική του προσωπικότητα. Μας φαίνεται ότι ξεκινάμε καλά.

Το Πάρκο “Μίνως”

Συνεχίζουμε την περιοδεία μας και φτάνουμε στο πάρκο “Μίνως”. Μέσα σε δέντρα και φυτά, εκεί που κάποτε υπήρχε ένα εργοστάσιο επεξεργασίας προϊόντων ελαιολάδου – σαπωνοποιίας, έχει δημιουργηθεί ένα ξεχωριστό περιβάλλον όπου  υπάρχει ένα ανοιχτό θέατρο. Ένα νεότερο πετρόχτιστο κτίριο, στο βάθος του πάρκου, φιλοξενεί σε δύο μεγάλες αίθουσες, τη Δημοτική πινακοθήκη και το Λαογραφικό μουσείο. Η πινακοθήκη διαθέτει πάνω από 40 έργα καλλιτεχνών από τη νοτιοανατολική Κρήτη, που τα πρόσφεραν ευγενικά οι δημιουργοί, όταν ο Δήμος ζήτησε τη συνδρομή των καλλιτεχνών για να αποκτήσει η πόλη πινακοθήκη. Τα έργα έχουν μία μεγάλη ποικιλία θεμάτων και ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε χρώματα, μορφές και τεχνικές. Εντύπωση προκαλούν 5 ανάγλυφοι πίνακες που μπορείς να αγγίξεις τα θέματα. Σε έναν πίνακα με θαλασσινό θέμα, χαϊδεύουμε το ανάγλυφο καΐκι, την κουπαστή του, το κατάρτι.

Το Λαογραφικό μουσείο στη δεύτερη αίθουσα, αναπαριστά τη ζωή στο κρητικό λαϊκό σπίτι με όλα τα παραδοσιακά έπιπλα, σκεύη, εργαλεία, υφαντά κλπ, που χρειάστηκαν μήνες μέχρι να συγκεντρωθούν από τα χωριά. Κάθε σπίτι είχε κάτι να προσφέρει. Το ένα σπίτι έναν βολόσυρο, το άλλο ένα ξύλινο αλέτρι ή μία ξύλινη πιατοθήκη τοίχου, έναν χειρόμυλο, ένα καζάνι απόσταξης ρακής, έναν παραδοσιακό καναπέ, υφαντά υφάσματα και βούργιες, τσικάλια, κουτάλες, πήλινα σκεύη, πιθάρια και πολλά άλλα. Συγκινητική ανταπόκριση στο κάλεσμα του Δήμου.

Στην καφετέρια του πάρκου μπορείς να απολαύσεις κάθε είδους καφέ και γλυκίσματα.

Η Ναυμαχία και το Ρωμαϊκό πλοίο

Επόμενος σταθμός η “Ναυμαχία”. Δίπλα στα υπολείμματα των βυζαντινών τειχών της Ιεράπετρας, πριν από αρκετά χρόνια, είχε κατασκευαστεί μία λίμνη που επικοινωνεί με τη θάλασσα με ένα κανάλι.  Τα τελευταία χρόνια η λίμνη  ανακατασκευάστηκε και ο χώρος καλύφθηκε με πέτρινες ακατέργαστες πλάκες που κάλυψαν το τσιμέντο και πήρε την όψη αρχαίου λιμανιού. Η περιοχή ονομάζεται “Ναυμαχία”.

Στην αρχαία Ιεράπυτνα, ισχυρή πόλη της Ρωμαϊκής Κρήτης, στην περιοχή της “Ναυμαχίας” υπήρχε “θαλάσσιο θέατρο”, όπου οι παραστάσεις ήταν βίαιες, αιματηρές μέχρι θανάτου ναυμαχίες, ανάμεσα σε πλοία με πληρώματα σκλάβους, φυλακισμένους και μονομάχους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ότι συνέβαινε στις αιματοποτισμένες ρωμαϊκές αρένες είχε μεταφερθεί και στη θάλασσα.  Η μεγάλη έκπληξη είναι ένα ομοίωμα αρχαίου ρωμαϊκού πλοίου που βρίσκεται αγκυροβολημένο σε μία όχθη της λίμνης. Μία ενημερωτική πινακίδα σε 3 γλώσσες μας ενημερώνει για την ιστορία της αρχαίας Ιεράπυτνας και για τις αιματηρές ναυμαχίες που απολάμβαναν οι Ρωμαίοι. Διαβάζουμε ότι για τη ναυπήγηση του πλοίου, μήκους 26 μ. και πλάτους 4 μ. και γιά τη διαμόρφωση της περιοχής, συνεργάστηκαν ο Δήμος της Ιεράπετρας, αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες, ιστορικοί, καραβομαραγκοί και τεχνίτες της πέτρας. Έτσι σήμερα, η Ιεράπετρα συναγωνίζεται τη πόλη του Βόλου όπου σε σύγχρονο μουσείο φιλοξενείται ομοίωμα του μυθικού πλοίου Αργώ, της Αργοναυτικής εκστρατείας, ίδιων διαστάσεων με το πλοίο της Ιεράπετρας. Για την επίτευξη όλου του έργου χρειάστηκε να ετοιμαστεί ένας πλήρης φάκελος για την Περιφέρεια Κρήτης και το Υπουργείο Πολιτισμού, που χρηματοδότησαν το εγχείρημα. Σήμερα η “Ναυμαχία” αποτελεί ένα από τα σημαντικά αξιοθέατα της Ιεράπετρας. Στην περιοχή οργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις και υπάρχουν στέκια για καφέ, ρακή και φαγητό.

Ημέρα δεύτερη

Πλατείες και υπαίθρια έργα τέχνης

Τη δεύτερη ημέρα περιηγηθήκαμε όλες τις πλατείες της πόλης. Η Ιεράπετρα διαθέτει μία κεντρική πλατεία με το μνημείο των μαχητών, την πλατεία των Μικρασιατών  με το έργο του Μιχάλη Βουζουνεράκη, που είναι η φιγούρα μικρασιάτη πρόσφυγα πάνω στο πλεούμενο της φυγής και το άγαλμα της αγρότισσας στην είσοδο της πόλης. Στην περιοχή της Κάτω Μεράς βρίσκεται το οθωμανικό τέμενος, με τον μιναρέ και την κρήνη του.

Υπάρχουν μικρότερες πλατείες στο τμήμα της Ιεράπετρας που επεκτείνεται, με έργα του γλύπτη Μέμου Μακρή και αλλού συντριβάνια με ψάρια από μέταλλο που ξεπηδούν από το νερό. Σε μία μικρή πλατεία, ένα παραδοσιακό ξύλινο καΐκι, με τη τιμονιέρα του, το κατάρτι, το πηδάλιο, έχει μία σκάλα και τα παιδιά ανεβαίνουν και γνωρίζουν τη πολύτιμη ξυλοναυπηγική παράδοση της χώρας μας. Δέντρα και φυτά συντροφεύουν τους ανθρώπους που κάθονται σε παρέες και όταν τα βράδια ανάβουν τα φώτα, οι πλατείες μοιάζουν με θεατρικό σκηνικό.

Μουσεία

Μετά το Λαογραφικό μουσείο και την Πινακοθήκη που είχαμε επισκεφτεί την προηγούμενη μέρα στο πάρκο “Μίνως”, σήμερα θα πηγαίναμε σε άλλα τρία μουσεία: Το μουσείο Οίνου και ρακής, το μουσείο της Ελιάς και το Αρχαιολογικό μουσείο.

Το μουσείο Οίνου και ρακής και το μουσείο της Ελιάς, φιλοξενούνται σε αίθουσες που ανήκουν στο Δήμο της Ιεράπετρας. Πρόκειται για μία συλλογή από όλα τα μηχανήματα και εργαλεία για την επεξεργασία των σταφυλιών, μέχρι την παραγωγή κρασιού και ρακής με τον παραδοσιακό τρόπο. Ένα πέτρινο πατητήρι, κοφίνια του τρύγου, βαρέλια για το μούστο, ένα καζάνι απόσταξης πάνω σε πυροστιά,νταμιτζάνες και πολλά απαραίτητα για τη διαδικασία του μούστου και της ρακής.

Σε χωριστή αίθουσα βρίσκεται το μουσείο της ελιάς με παλιά χειροκίνητα πατητήρια για τη σύνθλιψη του ελαιοκάρπου μέχρι την παραγωγή του ελαιολάδου. Παράλληλα γίνεται μία αναπαράσταση της διαδικασίας παραγωγής του ελαιολάδου στη Μινωική Κρήτη.

Η Ιεράπετρα διαθέτει και σύγχρονα ελαιοτριβεία που παράγουν ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας και μπορείτε να τα επισκεφτείτε.

Η Αρχαιολογική Συλλογή Ιεράπετρας βρίσκεται στο κτήριο της Οθωμανικής Σχολής, που οικοδομήθηκε το 1899. Τα εκθέματά της προέρχονται από την αρχαία Ιεράπυτνα, και την ευρύτερη περιοχή και χρονολογούνται από την εποχή του χαλκού έως τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Aπό τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου είναι: Μία πήλινη σαρκοφάγος, ένας αμφορέας , μαρμάρινο άγαλμα γυναικείας μορφής, μαρμάρινο αγαλματίδιο ρωμαϊκών χρόνων, μαρμάρινη κεφαλή ανδρικού αγάλματος κ.ά.

Μαθήματα Κρητικής μαγειρικής

Ο Δήμος σε συνεργασία με έναν Πολιτιστικό σύλλογο, παραδίδει, δύο φορές την εβδομάδα, μαθήματα παραδοσιακής Κρητικής μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής για τους επισκέπτες. Σταθήκαμε τυχεροί γιατί σήμερα είναι η μέρα που φτιάχνουν μυζηθρόπιτες. Παρακολουθούμε ευγενικές κυρίες να πλάθουν αριστοτεχνικά τη ζύμη, να βάζουν μέσα της ένα μπαλάκι μυζήθρα και να φτιάχνουν μυζηθρόπιτες, Σε λίγα λεπτά βγαίνουν από το τηγάνι και προσφέρονται στους τουρίστες που παρακολουθούν. Μετά, όσοι από τους επισκέπτες επιθυμούν, αφού πλένουν τα χέρια τους, πιάνουν το ζυμάρι και προσπαθούν να φτιάξουν πίτες. Τα γέλια τους, όταν  βγαίνουν αποτυχημένες μυζηθρόπιτες, θα είναι οι καλύτερες αναμνήσεις που θα πάρουν μαζί τους, όταν επιστρέψουν στη πατρίδα τους. Ανάμεσα στις δασκάλες υπάρχουν  και γλωσσομαθείς για να μη μείνει καμία απορία στους ξένους.

Παρατηρώντας αυτές τις χαμογελαστές γυναίκες, με τα ζυμάρια και τη μυζήθρα και το σεμνό πηγαίο χαμόγελο, βλέπουμε στα πρόσωπά τους, τους καλύτερους πρεσβευτές της φιλοξενίας και του Κρητικού πνεύματος. Αμέσως μετά, μας περίμενε μία άλλη αποκάλυψη.

Η αγροτική παραγωγή γίνεται τέχνη και φιλοξενία

Προλάβαμε να δούμε και μία πρωτοβουλία του Αγροτικού συλλόγου. Σε μία μικρή και φιλόξενη αίθουσα, παρακολουθήσαμε μαζί με μία ομάδα επισκεπτών από τη Θεσσαλονίκη, την προβολή ενός Video  για τον τρύγο, το πάτημα των σταφυλιών, τη διαδικασία αποθήκευσης του κρασιού, το καζάνεμα για την παραγωγή της ρακής και στη συνέχεια όλη την πορεία της ελιάς. Από το ελαιόδεντρο στα σακιά μέχρι το ελαιοτριβείο. Τρίτο θέμα, η ζωή και η καλλιέργεια στο θερμοκήπιο. Μας ενημέρωσαν ότι το Video υπάρχει και με υπότιτλους σε τρεις  γλώσσες. Στο τέλος, σε μία αίθουσα με τραπεζάκια, μας πρόσφεραν ρακή με ντομάτα, αγγούρι, ελιές και τυρί. Ότι παράγει η Κρητική γη. Όλα με ένα λογικό εισιτήριο σε μία επίσκεψη που διαρκεί περίπου 2 ώρες. Πιο ζωντανή ενημέρωση δεν μπορούσε να γίνει.

Ημέρα τρίτη

Το θεματικό πάρκο των Μπραμιανών

Αναχωρούμε για τη λίμνη των Μπραμιανών και μετά από 5 χλμ βορειοδυτικά από την πόλη, στο δρόμο που ενώνει την Ιεράπετρα με το χωριό Καλαμαύκα, βλέπουμε τη λίμνη των Μπραμιανών να απλώνει τα νερά της σε μια επιφάνεια 1050 στρεμμάτων. Η λίμνη σχηματίστηκε μετά την κατασκευή φράγματος το 1986 για τις ανάγκες των καλλιεργειών.

Εδώ, στη λίμνη των Μπραμιανών, έχει δημιουργηθεί ένα Θεματικό Πάρκο που προσελκύει χιλιάδες επισκεπτών κάθε χρόνο. Το πάρκο δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Δήμου Ιεράπετρας και έχει σαν θέμα την εξέλιξη της κατοικίας του ανθρώπου στη Κρήτη, από την προϊστορική εποχή μέχρι τα νεότερα χρόνια. Για τη δημιουργία του πάρκου συνεργάστηκαν αρχαιολόγοι, ερευνητές, αρχιτέκτονες, μηχανικοί, λαογράφοι, ιστορικοί, ξυλουργοί, χτίστες και τεχνίτες της πέτρας.

Σε ένα μικρό πετρόχτιστο κτίριο, στην είσοδο του πάρκου, μας εφοδιάζουν με ένα ενημερωτικό φυλλάδιο που υπάρχει σε 6 γλώσσες. Το πάρκο περιλαμβάνει επτά κτίσματα αρχίζοντας από παραλίμνιες καλύβες, κατασκευασμένες από κλαδιά και καλάμια που στηρίζονται σε πασσάλους μέσα στο νερό, μέχρι κατοικίες από τη μινωική Κρήτη μέχρι τους νεότερους χρόνους.

Δεν θα περιγράψουμε με λεπτομέρειες το πάρκο, επειδή υπάρχει μία υπέροχη λεπτομερής περιγραφή του πάρκου, που αξίζει να διαβάσετε, σε άρθρο συναδέλφων που επισκέφτηκαν το πάρκο με τίτλο: “Ταξιδιωτικό ρεπορτάζ από μια Ιεράπετρα του μέλλοντος που κοιτά στο πλούσιο παρελθόν όλης της Κρήτης”.

Οι ταβέρνες στην Κάτω Μερά

Το τελευταίο βράδυ το περνάμε σε μία ταβέρνα, δίπλα στη θάλασσα, στη Κάτω Μερά. Μας φέρνουν όσα δεν βρίσκεις στα Gourmet εστιατόρια. Κολοκυθοκεφτέδες, τυροπιτάκια, χόρτα τσιγαριαστά, λαδοτύρι, ελιές, πιπεριές γεμιστές με φέτα, ντολμαδάκια, λουκάνικο ξυδάτο, τυροκαυτερή και μακαρόνια με ανθότυρο. Πίνουμε ρακή. Στο τέλος, το μαγαζί μας κερνάει μυζηθρόπιτες με άλλα δύο καραφάκια ρακή. Περασμένα μεσάνυχτα και δεν αποφασίζουμε να σηκωθούμε από τις καρέκλες της ταβέρνας για να φύγουμε. Ίσως να φταίει η ρακή, ίσως επειδή αύριο θα φύγουμε για τα καλά από την Ιεράπετρα.

Δύσκολη η αποχώρηση

Το πρωί, παίρνουμε το δρόμο που οδηγεί στο χωριό Καλαμαύκα. Δεν έχουμε χρόνο για να πάμε μέχρι το χωριό αλλά σταματάμε σε ένα ψηλό σημείο της διαδρομής για να δούμε τη θέα. Μακριά απλώνεται η θάλασσα που κάνει ανταύγειες στον πρώτο φως της ημέρας και πιό κοντά, μία άλλη θάλασσα από θερμοκήπια που γυαλίζουν, σαν καθρέφτης του ήλιου. Κάτω από αυτές τις γυαλιστερές επιφάνειες, καλλιεργείται το 1/4 των πρώιμων κηπευτικών της χώρας, που φτάνουν μέχρι τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Αναρωτιόμαστε, αν οι αγρότες συνειδητοποιούν την ισχυρή παραγωγική και κοινωνική δύναμη που αποτελούν. Παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού για το λιμάνι του Ηρακλείου. Αφήνουμε μία πόλη που αρδεύει τη δύναμή της από τα προϊόντα της Κρητικής γης, μία πόλη με ιστορία, πολιτισμό, φιλοξενία, δυναμισμό και ζωή. Συμφωνούμε ότι τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Είμαστε ευχαριστημένοι και νιώθουμε μία πληρότητα για όσα προλάβαμε να γνωρίσουμε αλλά ταυτόχρονα έχουμε ένα εσωτερικό κενό και μία θλίψη, σαν να έπρεπε να μείνουμε περισσότερο.

Λένε ότι έτσι αισθάνεσαι, όπου και να πας στη Κρήτη. Σαν να αφήνεις πίσω κάτι δικό σου και θα επιστρέφεις, αργά ή γρήγορα, για να το ξαναβρείς. Μάλλον θα ξανάρθουμε.

Kώστας Τσελάς

The post Kώστας Τσελάς: «Ιεράπετρα, ένα κάλεσμα για μια καινούργια πόλη» appeared first on Radiolasithi.gr.