Στην αίθουσα «Μελίνα» η Στέλλα στέκεται ξανά αντιμέτωπη με το δίκοπο και διαχρονικό μαχαίρι, για δύο ξεχωριστές παραστάσεις

Όταν το όνομα «Στέλλα» ακούγεται, η σκέψη σχεδόν αυτόματα πηγαίνει στην ασπρόμαυρη, εκρηκτική φιγούρα της Μελίνας Μερκούρη και στην θρυλική ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη. Όμως, πίσω από τον κινηματογραφικό μύθο, υπάρχει ένα θεατρικό κείμενο-διαμάντι, μια κραυγή για αυτοδιάθεση που παρέμεινε για δεκαετίες στη σκιά της μεγάλης οθόνης. Αυτήν ακριβώς την αυθεντική, ατόφια «Στέλλα», την «Στέλλα με τα Κόκκινα Γάντια» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, αναλαμβάνει να φέρει στο φως ο Σύλλογος Φίλων Θεάτρου Ιεράπετρας, σε μια παραγωγή που φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα μεγάλο πολιτιστικό σκαλοπάτι για την πόλη.

Η σκηνοθέτιδα της παράστασης, Πόπη Δασκαλάκη, μαζί με τους ηθοποιούς Μάχη Καραλιοπούλου, Μάνο Καροφυλάκη και Κωστή Μαυρικάκη, ξεδίπλωσαν σήμερα στο Ράδιο Λασίθι το νήμα μιας συναρπαστικής ιστορίας. «Η “Στέλλα” δεν είναι του Κακογιάννη. Η “Στέλλα” είναι του Ιάκωβου Καμπανέλλη», τόνισε η κα Δασκαλάκη, αποκαλύπτοντας πώς το έργο, γραμμένο για τη Μελίνα, «κλάπηκε» από τον κινηματογράφο πριν καν προλάβει να ανέβει στο θεατρικό σανίδι. Στην ταινία, εξηγεί, «το κείμενο έρχεται σε δεύτερη μοίρα», ενώ στην παράσταση της Ιεράπετρας συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: «Εδώ το κείμενο είναι καταπληκτικό. Υποκλίνομαι στον Ιάκωβο Καμπανέλλη». Η επιλογή αυτή δεν είναι απλώς μια καλλιτεχνική απόφαση, αλλά μια πράξη αποκατάστασης ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες δραματουργούς.

Η διαχρονικότητα του έργου είναι, άλλωστε, αφοπλιστική. Όπως παρατήρησε η Μάχη Καραλιοπούλου, η οποία ερμηνεύει τον κρίσιμο ρόλο της μητέρας του Μίλτου, η παράσταση διαπραγματεύεται «τις έμφυλες συγκρούσεις που δημιουργούνται από τα κοινωνικά στερεότυπα», ένα θέμα με «έντονη διαχρονικότητα». Η αυλή-ταβέρνα όπου εκτυλίσσεται η δράση πέρα από ένα σκηνικό, λειτουργεί και ως ένας συμβολικός χώρος απόδρασης «από τη σκληρή πραγματικότητα που καταπιέζει». Η Στέλλα, αυτό το «ατίθασο, ανυπότακτο άτομο», συγκρούεται όχι μόνο με τον κτητικό έρωτα του Μίλτου, αλλά με ένα ολόκληρο κοινωνικό κατεστημένο. Η μητέρα, όπως λέει η κα Καραλιοπούλου, λειτουργεί ως ο φορέας αυτής της κοινωνικής επιταγής, προσπαθώντας να επιβάλει στη Στέλλα τον συμβιβασμό και την τήρηση «της ηθικής της εποχής εκείνης, η οποία νομίζω δεν έχει αλλάξει και πάρα πολύ σήμερα».

Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον, οι υπόλοιποι χαρακτήρες λειτουργούν ως δορυφόροι της κεντρικής σύγκρουσης, καθένας κουβαλώντας το δικό του κομμάτι της κοινωνίας. Ο Μάνος Καροφυλάκης, στον ρόλο του σερβιτόρου Μήτσου, ενσαρκώνει τον «κλασικό άντρα της τότε εποχής» που, αν και τα ξέρει όλα, «προσπαθεί απλά να αποστασιοποιηθεί» και να μην εμπλακεί. Από την άλλη, ο Κωστής Μαυρικάκης, ως πιανίστας Πίπης, αντιπροσωπεύει έναν κόσμο πιο καλλιεργημένο και προστατευτικό, έναν «χαμηλών τόνων, συμβουλευτικό» άνθρωπο της τέχνης που προσπαθεί να ισορροπήσει τις εντάσεις.

Η δύναμη της παράστασης, ωστόσο, δεν πηγάζει μόνο από το κείμενο, αλλά και από τη συλλογική ψυχή που έχει καταθέσει ο θίασος. Η Πόπη Δασκαλάκη μίλησε με συγκίνηση για μια «πάρα πολύ ωραία ομάδα» όπου παλιοί και νέοι ηθοποιοί έδεσαν αρμονικά, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ήθους και αλληλοσεβασμού. Την απαιτητική αυτή προσπάθεια οδηγούν οι δύο πρωταγωνιστές, με την Μαριάννα Λασιθιωτάκη στον ρόλο της Στέλλας και ο Γιάννης Μανιαδάκης στο ρόλο του Μίλτου. Η ζωντανή μουσική από το ακορντεόν της Μαρίας Μεταξάκη επί σκηνής, τα κοστούμια της Δέσποινας Φανουράκη, οι φωτισμοί του Νίκου Νικολουδάκη και η κινησιολογική καθοδήγηση της Νατάσας Αρέθα συνθέτουν ένα άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.

Πριν καν την πρεμιέρα, η παράσταση έχει ήδη κλείσει παραστάσεις στον Άγιο Νικόλαο και στην Ήπειρο. Για την Ιεράπετρα, οι παραστάσεις στις 3 και 4 Οκτωβρίου στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» δεν είναι απλώς ένα θεατρικό γεγονός. Είναι μια ευκαιρία για το κοινό να ξανασυστηθεί με έναν εθνικό μύθο, να ακούσει την αυθεντική φωνή του Καμπανέλλη και να δει την ανυπότακτη Στέλλα, όχι ως κινηματογραφικό είδωλο, αλλά ως μια τραγική ηρωίδα πιο επίκαιρη από ποτέ, που παλεύει για το αυτονόητο: το δικαίωμα να ορίζει η ίδια τον εαυτό της.

Η παράσταση «Η Στέλλα με τα Κόκκινα Γάντια» θα παρουσιαστεί στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» την Παρασκευή 3 και το Σάββατο 4 Οκτωβρίου, με ώρα έναρξης στις 21:00. Το ταμείο θα ανοίξει στις 19:00, ενώ οι πόρτες για το κοινό θα ανοίξουν στις 20:30.

Please browse to the page to see this content.

The post Στην αίθουσα «Μελίνα» η Στέλλα στέκεται ξανά αντιμέτωπη με το δίκοπο και διαχρονικό μαχαίρι, για δύο ξεχωριστές παραστάσεις appeared first on Radiolasithi.gr.