Εικοσιέξι χρόνια ζωής, περισσότεροι από 3.000 ασθενείς και αμέτρητες μάχες στο όριο μεταξύ ζωής και θανάτου. Η συνταξιοδότηση του Χάνι Μασούντ, του ανθρώπου που ταυτίστηκε με τη δημιουργία και τη λειτουργία της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου (ΓΝΑΝ) από την πρώτη κιόλας ημέρα λειτουργίας της το 2000, σηματοδοτεί το τέλος μιας εμβληματικής εποχής για τη δημόσια υγεία στην ανατολική Κρήτη. Ωστόσο, η αποχώρησή του φέρνει στην επιφάνεια μια δυσάρεστη πραγματικότητα. Η σημερινή συνέντευξή του στο Ράδιο Λασίθι πέρα από ένα απολογισμό καριέρας, λειτούργησε ως μια αιχμηρή, ρεαλιστική ακτινογραφία των συστημικών παθογενειών που απειλούν με «λουκέτο» μια υποδομή ζωτικής σημασίας.
Με τη Μονάδα να λειτουργεί πλέον με μόλις δύο μόνιμους γιατρούς και τον αριθμό των κλινών να έχει συρρικνωθεί, το ερώτημα που πλανάται δεν είναι απλώς το πώς θα καλυφθούν οι βάρδιες του επόμενου μήνα, αλλά το εάν η Πολιτεία διαθέτει την πολιτική βούληση να διασώσει έναν κρίσιμο υγειονομικό πυλώνα του Νοτίου Αιγαίου.
Η συζήτηση με τον μέχρι πρότινος συντονιστή διευθυντή της ΜΕΘ ξεκίνησε με τον απολογισμό μιας ζωής αφιερωμένης στον συνάνθρωπο. Ο ίδιος περιέγραψε την ανυπολόγιστη χαρά και την ηθική αμοιβή που εισπράττει ένας γιατρός όταν ο ασθενής βγαίνει νικητής, καταρρίπτοντας παράλληλα έναν διαδεδομένο μύθο: η ΜΕΘ δεν είναι προθάλαμος θανάτου. Αντιθέτως, όπως εξήγησε, με τη σωστή εφαρμογή των επιστημονικών κατευθυντήριων γραμμών, η θνητότητα σε μια Εντατική είναι συχνά χαμηλότερη από εκείνη μιας κοινής παθολογικής κλινικής. Πρόκειται για τον απόλυτο χώρο ασφάλειας, έναν χώρο όπου η παραμικρή ιατρική πράξη, ακόμη και μια απλή επέμβαση ρουτίνας που μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργικό σοκ, βρίσκει το δίχτυ προστασίας της.
Αυτό το δίχτυ προστασίας, ωστόσο, σήμερα ξηλώνεται. Στα χρόνια της ακμής της, η ΜΕΘ του Αγίου Νικολάου λειτουργούσε με πέντε γιατρούς και επτά πλήρως ανεπτυγμένες κλίνες. Σήμερα, τα κρεβάτια έχουν μειωθεί σε τέσσερα, και η λειτουργία της μονάδας επαφίεται στην υπερεργασία και την εξουθένωση των μόλις δύο εναπομεινάντων μόνιμων εντατικολόγων, οι οποίοι, ευτυχώς για την τοπική κοινωνία, κατάγονται από την περιοχή και επιμένουν να μένουν στον τόπο τους. Το μέγεθος της κρίσης αποτυπώνεται στον τρόπο με τον οποίο το σύστημα πασχίζει να βγάλει τον μήνα. Τον Μάρτιο, οι εφημερίες καλύπτονται με τέσσερις δανεικούς γιατρούς από το ΠΑΓΝΗ και ιδιώτες με «μπλοκάκι». Για τον Απρίλιο, έχει επιστρατευτεί η λύση της μετακίνησης δύο γιατρών από την Αθήνα, στους οποίους προσφέρεται το έξτρα κίνητρο των 1.100 ευρώ πλέον του μισθού τους, καθώς και εξασφαλισμένη στέγη.
Αυτές οι πρακτικές, όμως, δεν συνιστούν στρατηγική. Ο κ. Μασούντ υπήρξε απόλυτα σαφής και ρεαλιστής ως προς τα αίτια αυτής της ιατρικής ερήμωσης. Η πανδημία άλλαξε τα δεδομένα, και οι εντατικολόγοι, μια ειδικότητα εξαιρετικά βαριά και απαιτητική, αναζητούν πλέον ασφαλέστερα και πιο προσοδοφόρα περιβάλλοντα.
Τα μεγάλα κεντρικά νοσοκομεία προσφέρουν επιστημονική ασφάλεια λόγω της ύπαρξης όλων των ειδικοτήτων, ενώ ο ιδιωτικός τομέας, ο οποίος βάσει νόμου υποχρεούται πλέον να διαθέτει ΜΕΘ για την εκτέλεση σοβαρών επεμβάσεων, απορροφά ραγδαία το διαθέσιμο επιστημονικό δυναμικό. Οι γιατροί προτιμούν πλέον να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, παραμένοντας στις πόλεις τους και στις οικογένειές τους, αποφεύγοντας την εργασιακή εξουθένωση των επαρχιακών μονάδων.
Η απάντηση, σύμφωνα με τον έμπειρο γιατρό, είναι μονόδρομος: γενναία οικονομικά κίνητρα. Δεν αρκούν οι μικρές αυξήσεις. Απαιτούνται στοχευμένες παροχές που θα καλύπτουν το κόστος στέγασης και τα έξοδα μετακίνησης ενός επιστήμονα που καλείται να αφήσει το αστικό κέντρο για να στηρίξει την περιφέρεια. Παράλληλα, τεράστιο είναι το πλήγμα και στο νοσηλευτικό προσωπικό, όπου παρατηρείται μαζική φυγή. Οι προκηρύξεις θέσεων βρίσκουν πολλούς νοσηλευτές, που δεν κατάγονται από την Κρήτη, να επιστρέφουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους, δημιουργώντας ένα λειτουργικό κενό 6 έως 8 ατόμων σε μια ήδη υποστελεχωμένη δομή.
Η διατήρηση της ΜΕΘ του Αγίου Νικολάου αποτελεί μια υγειονομική αναγκαιότητα. Η μονάδα αποτελεί, εδώ και δεκαετίες, την απαραίτητη «βαλβίδα αποσυμπίεσης» για τα κορεσμένα νοσοκομεία του Ηρακλείου, ενώ δέχεται τακτικά αεροδιακομιδές από τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα. Κάθε διακομιδή βαρέως πάσχοντος ασθενούς αυξάνει κατακόρυφα τη νοσηρότητα και τον κίνδυνο θνητότητας. Η λύση, όπως τόνισε ο κ. Μασούντ, είναι ο ασθενής να βρίσκει το κρεβάτι εντατικής εκεί που βρίσκεται, άμεσα και με ασφάλεια.
Το μήνυμα που στέλνει η αποχώρηση του Χάνι Μασούντ, είναι ξεκάθαρο. Η Πολιτεία καλείται να κοιτάξει κατάματα το μέλλον και να επιλέξει: είτε θα επενδύσει άμεσα και πρακτικά στη στελέχωση του περιφερειακού ΕΣΥ με μόνιμες δομικές λύσεις, είτε θα αφήσει μονάδες-πρότυπα, που χτίστηκαν με ιδρώτα και αυταπάρνηση επί δεκαετίες, να σβήσουν, παρασύροντας μαζί τους το δικαίωμα των πολιτών της περιφέρειας στην ίση πρόσβαση στην υγεία. Ο αγώνας για να μείνει η ΜΕΘ Λασιθίου ανοιχτή, εξοπλισμένη και στελεχωμένη, είναι πλέον αγώνας επιβίωσης για ολόκληρη την ανατολική Κρήτη.
Please browse to the page to see this content.
The post Το τέλος μιας εποχής και η αγωνία για τη διατήρηση μιας ΜΕΘ στο Λασίθι: Η παρακαταθήκη του Χάνι Μασούντ appeared first on Radiolasithi.gr.